Wyniki próbnej matury z języka Polskiego

Przedstawiamy tutaj wyniki próbnej matury z języka polskiego:

CZĘŚĆ I (20 punktów); rozumienie pisanego tekstu.

Fragment tekstu A. Krzemiński, „Słownik zabijania”, Polityka nr 2, s 64-66.

Zadanie 1.
Pytania znajdujące się w 1. akapicie to pytania retoryczne, które stanowią potwierdzenie wypowiedzi XVI-wiecznego jezuity. Dowodzą one tego, że ludzie zabijali się od dawna, a przykłady na to znajdujemy w historii i literaturze.

Zadanie 2.
Zdania tożsame pod względem treści wystepujące w akapitach 1. i 2 to:

„Od początku świata ludzie wciąż się tylko mordują i zabijają” (akapit 1)
„Masowe morderstwa od zawsze towarzyszą dziejom ludzkości” (akapit 2)

Zadanie 3.
Teza potwierdzająca istnienie społeczności przez stulecia nieprowadzących wojen to:

Wojny i ludobójstwo wynikają z uwarunkowań kulturowych, wychowania, nie mają charakteru genetycznego.

Zadanie 4.
Czynniki pozwalające zdaniem autora tekstu rozwiązać problem ludobójstwa to:
– rozwiązania prawne (stawianie zbrodniarzy przed trybunałem)
– poznanie kulturowych uwarunkowań prowadzących do ludobójstwa

Zadanie 5.
Cztery przyczyny aktów ludobójczych z akapitu 6. to:
– nienawiść religijna i rasowa
– idealizacja przeszłości
– gloryfikacja wiejskiego życia (przywiązanie do ziemi)
– poczucie wyższości nad tubylcami (ofiarami), np. poczucie wyższości cywilizacyjnej bądź kulturowej

Zadanie 6.
Ułomność konwencji ONZ z 1948 roku wskazana w akapicie nr 7 polega na tym, że konwencja uznaje za ludobójstwo mord, który wynika z wyraźnego planu, rozkazu sugerującego eliminację jakiejś grupy.

Zadanie 7.
Związek frazeologiczny z akapitu 8. to „dzielić włos na czworo” przesadzać w analizowaniu czegoś, rozpatrywać coś zbyt dokładnie.

Zadanie 8.
Przypominanie masowych mordów, odwoływanie się do historii, przeszłości nie są w stanie zapobiec nieszczęściom. Trzeba zmienić międzynarodowe prawo, badać kulturę i politykę oraz poszukiwać przyczyn i genezy zbrodniczych zachowań.

Zadanie 9.
Użyte w akapicie 11. cudzysłowy:
– wskazują na tytuły książek D.J. Goldhagena
– pozornie określają zbrodniarzy jako „zwykłych ludzi”
– zwracają uwagę, że zbrodniarze mogą rekrutować się ze „zwykłych ludzi”

Zadanie 10.
1. informacja
2. informacja
3. opinia
4. opinia

Zadanie 11.
Ostatnie zdanie z akapitu 11. nawiązuje do akapitu 3.

Zadanie 12.
Autor tekstu podaje wiele faktów historycznych w celu:
– w celu potwierdzenia własnych poglądów
– po to, by uświadomić czytelnikowi, jak często dochodziło w historii do masowych morderstw.

Zadanie 13.
Forma gramatyczna rozpoczynająca akapit 13. to 3. os. l . poj. nadaje wypowiedzi autora charakter obiektywny (t. zn. „wydaje się” nie tylko jemu, ale i innym)

Zadanie 14.
Ostatni akapit tekstu to sąd, pogląd autora stanowiący wniosek podsumowujący cały artykuł.

Zadanie 15.
Cztery wymienione w tekście przykłady zbrodni ludobójstwa z XX i XXI wieku to:
– ludobójstwo w sudańskim Darfurze
– terror Pol Pota w Kambodży
– holocaust w Europie
– ludobójstwo w Kenii

Próbna matura Operon 2011. Język polski – odpowiedzi – część 2

Część II.

Pisanie własnego tekstu w związku z tekstem literackim zamieszczonym w arkuszu.

Temat 1. Postaci z innych światów. Na podstawie analizy i interpretacji fragmentów „Makbeta” Williama Szekspira oraz „Nie-Boskiej komedii” Zygmunta Krasińskiego.

Wskazania interpretacyjne:

Kompozycja pracy musi odnosić się do tematu wypracowania. W pierwszej kolejności piszący powinien wskazać postaci fantastyczne przedstawione w podanych fragmentach (Wiedźmy z „Makbeta”; i Dziewica oraz Zły Duch w „Nie-Boskiej komedii”), scharakteryzować je. Następnie powinien odwołać się do treści utworów i wyjaśnić, w jakich okolicznościach bohaterowie realistyczni spotykają się z nimi.
Mąż to poeta znudzony rodzinnym życiem i miłością do Żony, daje się uwieść Dziewicy, która symbolizuję porzuconą poezję; Makbet natomiast spotyka czarownice po zwycięskiej bitwie, która odmieni jego losy.
Potem uczeń musi określić funkcje, jakie w obu utworach pełnią istoty fantastyczne, przywołując ewentualnie inne, niewystępujące we fragmentach (duch Banka z „Makbeta”, zjawy oraz Mefisto, Anioł Stróż z „Nie-boskiej komedii”).
Na końcu piszący powinien przywołać treść utworów, by określić, w jaki sposób te postaci fantastyczne wpływają na losy bohaterów (Makbeta i Męża).

Temat 2. Marzenia i rzeczywistość. Na podstawie dwóch fragmentów „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego.

Wskazania interpretacyjne:

Oba fragmenty dołączone do tematu pochodzą z „Przedwiośnia” S. Żeromskiego i dotyczą słynnych „szklanych domów”. W pierwszym podróżujący do Polski ojciec i syn rozmawiają o kraju. Baryka stara się przekonać Cezarego do utopijnej wizji ojczyzny, kreśli mu przed oczyma fikcyjny obraz zaawansowanego cywilizacyjnie, społecznie i technicznie kraju. Oszukuje syna, który urodzony i wychowany daleko od Polski, nie czuje z nią związku. Chce w ten sposób przekonać go do podróży. Młody człowiek, z początku sceptyczny, uwierzy w obietnice ojca, widząc w nich realizację swoich rewolucyjnych marzeń.

Drugi fragment przestawia wrażenia Cezarego tuż po przekroczeniu granicy kraju. Został on zestawiony z pierwszym na zasadzie kontrastu: młody Baryka ma okazję skonfrontować swoje oczekiwania i marzenia z przygnębiającą rzeczywistością. Odradzająca się Polska, w niczym nie przypomina wizji „szklanych domów”. Naturalistyczny obraz przygranicznego miasteczka epatuje brzydotą, ułomnością i biedą. Pora roku ma tu charakter symobiliczny to tytułowe przedwiośnie, jako czas przełomu między zimą a wiosną. Niemniej jednak bohater czuje w wyniku pierwszych obserwacji nowej ojczyzny rozgoryczenie i zawód, które skłaniają go do wyrzutów pod adresem nieżyjącego ojca.

Już jutro podamy odpowiedzi z próbnej matury z matematyki.